Μην σταματάς ποτέ!

 

Μην σταματάς ποτέ!!! ✊❤️

Αν μου έλεγαν το 2012, πως κάποια στιγμή θα μας προσκαλούσαν με την Σοφία σε Διαβητολογικο Συνέδριο με διεθνή παρουσία για να μιλήσουμε για την σκύλα μας, θα νόμιζα είτε πως μου κάνουν πλάκα, είτε πως μιλάω με τρελούς... 

Δεν περίμενα πως η ιστορία με την Sugar θα εξελισσόταν έτσι. Τόσο καλά εννοώ... Ειλικρινά δεν το φανταζόμουν όλο αυτό.
Το ότι θα γινόταν γνωστή, πως θα μιλούσα σε συνεντεύξεις, σε εκδηλώσεις και θα μου ζητούσαν να γράφω για αυτό. Δεν περίμενα πως η ιστορία της θα ενέπνεε τόσο κόσμο, ούτε πως θα την αγαπούσαν και θα την αναγνώριζαν στο δρόμο. Από τις γειτονιές της Αθήνας μέχρι τις παραλίες της Σύρου, με σταματούν και με ρωτούν "Συγνώμη, αυτή είναι η Sugar?" 
Επίσης δεν φανταζόμουν πως θα πετούσε δίπλα μας με την Aegean Airlines ως το πρώτο πιστοποιημενο Diabetic Alert Therapy Dog στην Ελλάδα και θα έμενε μαζί μας στο ξενοδοχείο Makedonia Palace. 
Δεν περίμενα πως ο Δάσκαλος μου ο κύριος Köhler μέσα στην υπερηφάνεια, θα με χαρακτήριζε "πρεσβευτή" των Diabetic Alert Dogs. Ναι. Δεν περίμενα τίποτε από όλα αυτά... 
Εγώ, απλώς ξεκίνησα πριν από 6 χρόνια να ψάχνω πηγές για το πως θα μπορούσα να εκπαιδευσω έναν τέτοιο σκύλο. Όπως έχω ξαναπεί το κόστος απόκτησης ενός τέτοιου σκύλου ήταν κάτι παραπάνω από απαγορευτικό, συν το ότι ήθελα να νιώσω πως μέσα από αυτή την διαδικασία θα φροντίσω την γυναίκα μου. 
Σιγά σιγά, με πολύ υπομονή, προσπάθεια, κόπο, κούραση, μεθοδικοτητα, κατάφερα να μάθω πολλά πράγματα. Δεν ήταν όλα ευχάριστα στην όλη διαδικασία.Υπήρχαν βράδια που ξενυχτουσα διαβάζοντας και ψάχνοντας πληροφορίες και έχοντας στο μυαλό μου τις πρωινές εκπαιδευσεις, αναρωτιόμουν αν χάνω τον χρόνο μου, αν κουράζομαι άδικα, αν θα έχει αποτέλεσμα όλο αυτό που μόλις ξεκινούσα. Βρέθηκαν στιγμές που σκεφτόμουν να τα παρατήσω καθώς αισθανόμουν κόπωση και αρνητικά συναισθήματα.

3,5 χρόνια έψαχνα,διάβαζα, μιλούσα με συναδέλφους σε Ευρώπη και Αμερική και μάθαινα συνεχώς νέα πράγματα, βιώνοντας ταυτόχρονα ανάμεικτα συναισθήματα. 
Ταξίδεψα στην Γερμανια και την Ιταλία. Ακόμη και σε αυτά τα ταξίδια που έμαθα στην πράξη τόσο σημαντικά πράγματα, δεν σταμάτησα να νιώθω ανασφάλεια και αμφιβολία, παρά τα εξαιρετικά και τιμητικά λόγια των Δασκάλων μου. 
Μου έλεγαν πως είμαι ένας από τους καλύτερους και πιο ταλαντούχους μαθητές που έχουν διδάξει. Μου τα έγραψαν μάλιστα στα έγγραφα και στις πιστοποιήσεις τους για να τα χρησιμοποιήσω στις αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες. 
Τις περισσότερες φορές έβλεπα όλη την διαδικασία ένα τεράστιο βουνό. "Από που να αρχίσεις" σκεφτόμουν... 
Όταν όμως πήραμε την Sugar, όλα άρχισαν να μπαίνουν σιγά σιγά στην θέση τους με έναν μαγικό τρόπο. Έβλεπα στην καθημερινότητα πόσα πολλά πράγματα είχα μάθει χωρίς να το έχω αντιληφθεί. Απλώς έπρεπε να τα δουλέψω και να εμπιστευτώ τον εαυτό μου, την Σοφία και την Sugar. Ακόμη και τον Φοίβο ο οποίος ήταν εξαιρετικά βοηθητικός, ώριμος και με μεγάλο ενδιαφέρον για την εκπαίδευση παρότι ήταν μόλις 4 ετών. 
Συνειδητοποιουσα κάθε μέρα ότι είχα ωραίες ιδέες, αντίληψη και ευφυΐα. Για αυτό μάλλον η κυρία Kay, μου είχε πει στην Ρώμη το Φθινόπωρο του 2015 πως "Σε έναν χρόνο θα έχεις ένα ολοκληρωμένο Diabetic Alert Dog". 
Όλα αυτά λοιπόν με δίδαξαν πολύ σημαντικα μαθήματα για τον εαυτό μου. Είδα πολύ όμορφες και καλές πλευρες μου. 
Είμαι πολύ υπερήφανος για εμένα, την οικογένεια μου, την προσπάθεια όλων μας. Αφιερώνω λοιπόν, όλα αυτά τα ωραία στον άλλο Βασίλη. Τον αγχωμένο Βασίλη, τον φοβισμένο Βασίλη, τον ανασφαλή και κουρασμένο μου εαυτό. Σε αυτόν που όταν έπεφτα για ύπνο το βράδυ σιγομουρμουριζε "Ναι, σιγά που θα τα καταφέρω"... 
Μπιλακο, σου έχω νέα... 
Τα καταφέραμε φίλε!!!

Βιογραφικό σημείωμα

  • Βιογραφικό σημείωμα

    19 ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ,ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΚΥΛΩΝ

    Oνομάζομαι Βασίλης Μπορομπόκας, γεννήθηκα στην Αθήνα το 1977 και από "σπόρος" αγάπησα πολύ τα ζώα και ειδικότερα τους σκύλους. Αυτή ήταν άλλωστε η φυσιολογική εξέλιξη μου καθώς μέχρι τα 14 ζούσα σε κτήμα με σκύλους, γάτες, κότες, κουνέλια, κατσίκες και πρόβατα και έμαθα από πρώτο χέρι να συμβιώνω μαζί τους και να τα φροντίζω. Το '99 ξεκίνησα δειλά-δειλά τις πρώτες μου εκπαιδεύσεις σαν βοηθός εκπαιδευτής. Μου ήταν ξεκάθαρο πως ήθελα να ασχοληθώ με αυτό το επάγγελμα. Δουλειά είχα... Στρωμένη, οικογενειακή, καλοπληρωμενη και με προοπτική. Δε με γέμισε ποτέ όμως... Το μυαλό μου ήταν μόνο στους σκύλους.

    Έτσι, όσο περνούσε ο καιρός, μου γινόταν όλο και πιο έντονο το ότι θέλω να είμαι μαζί τους.

    Μου ήταν πολύ καθαρό. Τα αγαπώ και για αυτό θέλω να δουλεύω μαζί τους. Αυτή ήταν μια εύκολη και συνειδητοποιημενη σκέψη σε πρώτο επίπεδο. Λογική προσέγγιση θα έλεγα.

    Όσο μεγαλώνω όμως, καταλαβαίνω ότι πέρα από το προφανές, ο λόγος που ήθελα και θέλω να είμαι μαζί τους, είναι γιατί με κρατούν σε ψυχική ισορροπία. Γιατί νιώθω γεμάτος ωραία συναισθήματα και γιατί μαζί τους, βγάζω μπροστά τα καλύτερα κομμάτια του εαυτού μου... Αγάπη, υπομονή, κατανόηση, εξυπνάδα, αυτοπεποίθηση, ηρεμία, αποφασιστικοτητα, χιούμορ, υπευθυνότητα. Με θεραπεύουν νομίζω...

    Ολο αυτό ξέρω πως δούλεψε υποσυνείδητα. Δηλαδή, ο εαυτός μου με έσπρωξε αθόρυβα προς μια κατεύθυνση για να μπορώ να είμαι καλά, να αισθάνομαι καλά.

    Νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη απέναντι τους. Η αγάπη και ο σεβασμός λοιπόν, είναι τα λιγότερα που μπορώ να τους προσφέρω απλόχερα.

    Διαβάστε περισσότερα...

Είπαν για εμάς

istorioules

Σε αυτή τη σελίδα έχω "ανεβάσει" μερικά κείμενα τα οποία έγραψαν και υπέγραψαν με το ονοματεπώνυμο τους, οι άνθρωποι που με εμπιστεύτηκαν για να εκπαιδεύσω τους σκύλους τους. Μέσα από τα λόγια τους κέρδισα την αναγνώριση αλλά και την εκτίμηση τους για τις υπηρεσίες μου. Τα θεωρώ πιο σημαντικά ακόμη και από τα πτυχία και τις πιστοποιήσεις μου, γιατί αυτή αυτή πιστεύω ότι είναι άλλωστε και η ουσία της εκπαίδευσης, τουλάχιστον όπως την αντιλαμβάνομαι... Να καταφέρνω να αλλάζω προς το καλύτερο την σχέση των ανθρώπων με τους σκύλους τους.

Τι καλύτερο και ομορφότερο από το να αναγνωρίζεται η δουλειά και η βοήθεια που παρείχες;

Καλή ανάγνωση...

Διαβάστε περισσότερα...

 

Βρείτε μας στο Facebook

Powered by InfoTime